ZABYTKI SAKRALNE W POSÁZAVÍ

Klasztor został założony w 1032 roku przez księcia Oldřicha i pustelnika Prokopa. Pod zarządem Narodowego Instytutu Historii Naturalnej w Pradze można wybrać się na wycieczkę krajoznawczą po Svatoprokopskiej Sázavie. Miejsce pielgrzymkowe św. Prokopa pod zarządem parafii rzymskokatolickiej oferuje zwiedzanie czeskiego patrona św.

Czechosłowacki Kościół Husycki zaczął działać w Netvořícach od 1920 roku. Zbór Zbawiciela pochodzi z roku 1937. Pod koniec zeszłego wieku kościół poddano remontowi generalnemu.

Począwszy od wojen husyckich do 1620 roku w kraju tutejszym byli bracia czescy. Po bitwie pod Białą Górą wszyscy księża czeskobraterscy zostali wygnani z parafii w 1624 roku. Patent cesarski z 1627 roku nakazywał eksmisję wszystkich obywateli o innym wyznaniu niż katolickim. Ci, którzy nie chcieli się wyprowadzić, przyjęli pozornie wiarę katolicką, w sercu jednak pozostawali ze swoją starą wiarą, i w niej potajemnie wychowywali własne dzieci. Bracia czescy schodzili się na modlitwy w parowach pod wzgórzem Kačí vrch. Patent Tolerancyjny (cesarz Józef II - 1781) zezwalał na praktykowanie wyznania protestanckiego w konfesji augsburskiej i helweckiej. Wiele tajnych braci czeskich przystąpiło do konfesji helweckiej jako najbliższej wierze czeskobraterskiej.

W 1939 roku Kościół Czechosłowacki pod kierownictwem proboszcza Jaroslava Bendla zaczął budować trzeci sázavski kościół w jarze naprzeciw mostu na lewym brzegu rzeki. Wzbudzało to pewne niezadowolenie u wierzących rzymskokatolickich. W lipcu 1941 roku udało się zakończyć budowę. W obecności dostojników kościelnych kościół wyświecono Opatowi Prokopowi.

Synagoga przy ul. Šternberskiej jest po raz pierwszy wzmiankowana w latach 1854 – 1855 – prawdopodobnie jako nowa budowla. To nietradycyjna późnoklasycystyczna wzgl. empirowa budowla, o elementach podobnych do synagog w miastach Benešov (1845), Nové Strašecí (1856) lub Vodňany (1852). Na parterze znajdowały się okna zakończone półkolem, powyżej nich okna okrągłe, 3 w elewacji zachodniej, 4 w ścianach bocznych i 3 w absydzie (dziś zamurowane) – była mocno oświetlonym budynkiem.